39حسينبن ابىالخطاب 1، صفوانبن يحيى 2 و داودبن حصين 3 توثيق خاص دارند. در سند اول تهذيب هم واسطه شيخ طوسى تا محمدبن يحيى، جماعتى از جمله شيخ مفيد و كلينى(رحمه الله) است 4 و تنها تفاوت دو سند در محمدبن حسنبن شمون است، كه وى غالى و ضعيف دانسته شده است. 5 در سند دوم تهذيب هم روايت از طريق اسناد شيخ تا محمدبن علىبن محبوب نقل شده كه هم خود ايشان توثيق خاص دارند 6 و هم اسناد شيخ تا ايشان بىاشكال است. 7
تنها مشكل سند محمدبن عيسىبن عبيد و عمربن حنظله است كه هرچند در مورد اين دو راوى بحث مفصلى وجود دارد، ولى در نهايت، وثاقت اين دو نيز ثابت مىشود. بنابراين بالاتر از مقبوله، مىتوان اين روايت را معتبره دانست.
توضيح آنكه، محمدبن عيسىبن عبيد هم مورد توثيق و هم مورد تضعيف اصحاب رجال 8 قرار گرفته، اما از آنجا كه بازگشت تمام تضعيفات به تضعيف ابن وليد(رحمه الله) است و با توجه به قراين، اين تضعيف ثابت نيست و از طرف ديگر تنها احتمال تضعيف نمىتواند معارض با توثيقات باشد، با توجه به تعابير نجاشى 9 و ابن شاذان 10 و