103از ادله اين حكم مى‌توان به همان صحيح جميل‌بن درّاج، كه پيش‌تر مطرح گرديد، اشاره نمود كه حضرت فرمودند:

عَلَى الْإِمَامِ أَنْ يُصَلِّيَ الظُّهْرَ بِمِنىً وَ يَبِيتُ بِهَا وَ يُصْبِحُ حَتَّى تَطْلُعَ الشَّمْسُ ثُمَّ يَخْرُجُ إِلَى عَرَفَاتٍ. ¹

بر امام است كه نماز ظهر را در منا بخواند و در آنجا بيتوته كند تا خورشيد طلوع كند؛ آن‌گاه به سمت عرفات حركت كند.

همچنين اسحاق‌بن عمار از امام صادق(ع) نقل مى‌كند كه ايشان مى‌فرمايد:

مِنَ السُّنَّةِ أَنْ لَا يَخْرُجَ الْإِمَامُ مِنْ مِنىً إِلَى عَرَفَةَ حَتَّى تَطْلُعَ الشَّمْسُ. ²

يكى از سنت‌ها اين است كه امام، قبل از طلوع خورشيد، از منا به سوى عرفات خارج نشود.

البته روايات ديگرى هم مطرح است، ³ كه ذكر و بررسى آنها و ارزيابى آراى فقها درباره آن، مجال وسيع‌ترى مى‌طلبد.

3. افاضه از مشعرالحرام بعد از طلوع آفتاب روز دهم

بنابر روايات، پس از وقوف اختيارى مشعر، بهترين وقت براى حركت از مشعر به سمت سرزمين منا در روز عيد قربان، نزديك طلوع آفتاب است؛ ⁴ به اين معنا كه حركت و افاضه حاجيان به سمت منا آغاز مى‌شود، منتها نبايد از مشعرالحرام خارج شوند تا خورشيد طلوع كند. ولى امام (اميرالحاج) بايد افاضه از مشعر به سمت منا را تا طلوع آفتاب به تأخير بيندازد. ⁵