104برخى از فقها تأخير افاضه «اميرالحاج» از «مشعر» را مستحب دانسته، 1 و بعضى آن را مشهور نزد اصحاب مىدانند. 2 البته ظاهر كلام برخى ديگر، 3 بر وجوب تأخير افاضه «اميرالحاج» از «مشعر» دلالت دارد. 4
به هر حال در مورد وظيفه «اميرالحاج» در اين مورد، تنها يك روايت مطرح است. جميلبن دراج از امام صادق(ع) نقل مىكند كه حضرت فرمودند:
يَنْبَغِي لِلْإِمَامِ أَنْ يَقِفَ بِجَمْعٍ حَتَّى تَطْلُعَ الشَّمْسُ وَ سَائِرُ النَّاسِ إِنْ شَاءُوا عَجَّلُوا وَ إِنْ شَاءُوا أَخَّرُوا. 5
شايسته است كه امام [براى افاضه از مشعر] با جمعى بايستد تا خورشيد طلوع كند و بقيه مردم مختارند [قبل از طلوع] حركت [را آغاز] كنند يا آن را به تاخير بيندازند.
البته مراد روايت اين نيست كه بقيه مىتوانند قبل از طلوع از مشعر خارج شوند، بلكه حركت و مهيا شدن به سمت منا مراد است 6 كه شايسته است «اميرالحاج» حركت را به تأخير بيندازد. هرچند روايت با «ينبغى» آغاز شده، اما از اينكه ديگران را مخير كرده كه قبل يا بعد از طلوع آفتاب حركت كنند، نشان مىدهد كه اميرالحاج مخيّر نيست و معيّناً بايد تا طلوع آفتاب بماند. البته روايت مرسل است و حجت نمىباشد. 7