131ازاينرو ديدگاههاى انتقادى بسيارى از محدثان و رجالشناسان را به سبب دشمنى و رقابت ميان آنان مردود دانسته است. 1 اما خود او و برخى هممسلكانش، شمار بسيارى از راويان شيعه را فقط بهجهت مذهبشان تضعيف كردهاند. نورولى نيز براى تضعيف و تكذيب راويان و مورخان، با تمسك به اين قاعده، فقط وجه منفى اين گفتهها را مستند خود قرار داده است. 2 در اين راستا توجه به شرححال برخى رجاليان سنى مانند ابوالفتح أزدى محمد بن حسين بن احمد موصلى (م.374ه .ق) كه اهلسنت خود و آثارش را ضعيف 3 و ديدگاهها رجاليش را غيرمعتبر شناخته 4 و گفتهاند «دچار تندروى و ظلم در حق ديگران مىشد»، 5 ضرورى است. ولى نورولى فراوان به آنان استناد كرده است. همچنين كتاب «احوال الرجال»، «ابراهيم بن يعقوب سعدى جوزجانى»