16بلكه مفاد آن را در وصف خداوند متعال و در برابر تثنيه و تثليث ذكر كردهاند. 1
توحيد در اصطلاح
توحيد در اصطلاح، به معناى اعتقاد به وحدانيت و يكتايى خداوند در ذات، صفات و افعال و شريك برنگزيدن براى او در عبوديت است. 2 البته اين واژه در برخى منابع، در معناى گستردهترى به كار رفته كه شامل مباحث مربوط به اثبات وجود خدا، اوصاف الهى، مانند توحيد، علم، قدرت و...، و افعال الهى نيز مىشود؛ 3 در واقع اين معانى از توحيد، برابر با خداشناسى است. همچنين اين واژه، گاهى براى اشاره به همه مباحث اعتقادى، اعم از خداشناسى، نبوت، امامت و معاد به كار مىرود و به معناى اصول دين است كه در برابر فروع دين و اخلاق قرار مىگيرد. 4 گفتنى است در اينجا همان كاربرد و معناى اول مقصود است و اين معنا را به صورت كلى همه فرق اسلامى پذيرفتهاند؛ هر چند در حدود و ثغور آن اختلافاتى وجود دارد.