12و درست همه ابعاد و ظرافتهاى آن، جز با به كارگيرى عقل سليم و پيروى از قرآن و راهنمايان الهى و معصوم ميسر نيست؛ زيرا آنانى كه جز از اين طريق به دنبال كشف حقيقت بودهاند، نهتنها به آن نرسيده، بلكه در وادى ضلالت سرگردان ماندهاند.
اگر انسان، بهراستى موحد بوده و از آلودگى شرك، در همه ابعاد آن، پاكيزه باشد، از همه انحرافهاى اعتقادى، اخلاقى و عملى نجات مىيابد و به كمالات انسانى مىرسد. از اينرو مهمترين وظيفه هر انسانى، اين است كه در همه شئون، به توحيد خداوند معتقد و ملتزم باشد. توحيد يعنى اينكه ذات مقدس احديت، يكتا و بىهمتاست، شبيه و نظير ندارد و تنها اوست كه شايسته بندگى و پرستش است.
لازمه يكتايى خداوند، مشابهت نداشتن و تباين ذاتى و صفاتى او با مخلوق است كه منتج به عدم تشابه و مسانخت ذات، صفات و فعل خالق با مخلوق است. از همينرو مفاهيمى كه انسان بهدليل محدوديت وجودى خود و محدوديت ابزارهاى ادراكىاش به كار مىبرد، هرگز بر خدا صدق نمىكند؛ چنانكه امام باقر(ع) مىفرمايند:
كُلُّ ما مَيَّزتمُوه بِأوهامِكم في أدقّ مَعانِيه، مَخلُوقٌ مَصنُوعٌ مِثلُكم مَردُودٌ الَيكم. 1
هرچه را با عقول و اوهام خود در دقيقترين معناى آن درباره خداوند، تميز و تشخيص دهيد، همچون خود شما آفريده و مصنوع است و به خود شما باز مىگردد و منسوب است.