121وى حالت‌ها و انفعالات روحى را نيز به همين ملاك تقسيم مى‌كند. از آنجايى كه حالت‌هايى مانند گريه و حزن، نشانه ضعف است، پس خداى سبحان از آنها نيز منزه است؛ اما از آنجايى كه حالت‌هايى مانند فرح، ضحك و غضب، از صفات كمال است، پس خداى متعال متصف به آن است. ¹

گويا ابن‌تيميه و پيروان او در حين چنين قضاوت شگفت‌آورى، به اين آيه شريفه (إِنَّمٰا أَمْرُهُ إِذٰا أَرٰادَ شَيْئاً أَنْ يَقُولَ لَهُ كُنْ فَيَكُونُ ) ²، توجه نكرده‌اند كه اراده خداوند در مقام فعل، عين فعل اوست و منظور از كلمه «كن» (باش) در آيه، صرف تصميم بر انجام فعل است، نه بيشتر.

حال بايد پرسيد آيا خدايى كه افعالش را بدون استفاده از دست و به صرف اراده انجام مى‌دهد كامل‌تر است يا خدايى كه براى انجام كار، به داشتن دست محتاج است؟ آيا محتاج دانستن خدا، براى انجام كارها به دست، تشبيه خدا به خلق نيست؟ ³

5. انكار مجاز در قرآن

در اينكه آيا در قرآن مجاز هم به كار رفته يا اينكه همه كلمات قرآن در معناى حقيقى استعمال شده است، بين صاحب‌نظران اختلاف است. برخى منكر مجازيت در قرآن بوده و همه آيات را بر حقيقت حمل كرده‌اند و برخى به مقتضاى اينكه قرآن به زبان عرب نازل شده و به كارگيرى مجاز نيز از جمله قواعد زبان عرب است، به وجود آن در قرآن معتقد شده‌اند.