62فعلى، همه سنگريزههاى رمى شده كه در هر موسم به هزار تن مىرسد، در مخازنى در عمق پانزده مترى جمرات جمعآورى شده و پس از غربال به بيرون منتقل مىشود 1 و تماس سنگريزهها با ارض و سطح زمين واقعى و اصلى موضع جمرات با اين ترتيب ميسور نيست؛ يعنى گويا سنگريزهها در ظرفى كه روى زمين قرار داشته ريخته شده و نه روى خود زمين. حتى اگر خود جمرات را نيز زمين بدانيم، باز با رمى حوضچهها، خود جمرات مستقيماً رمى نمىشود و در مستند شدن برخورد سنگريزهها به رمى مكلف ترديد است.
اين اشكالى جديد بر اين نظر است و رمى حوضچههاى فعلى نيز براساس اين مبنا از نظرحكم اولى نبايد مجزى باشد. افزون بر آن، برفرض كه موضع بناى سابق، جمره
بوده، چه دليلى وجود دارد كه تمام مساحت اين حوضچهها مطابق با زمين مذكور باشد. 2
دليل قول دوم
از آنجا كه رمى جمره به تأسى از رمى حضرت ابراهيم(ع) بوده و بنا و شاخصى كه رمى مىشده، هرچند سال تغيير مىكرده و به عنوان نمادى براى شيطان بوده است و خود خصوصيتى نداشته، بنابراين آنچه عرف از حقيقت جمره مىفهمد، محل رمى حضرت ابراهيم(ع) است نه بناى خاص. پس رمى اين محل با وجود تغييرات مختلف در شكل ظاهرى جمرات، مجزى است. 3 اين احتمال در كلمات صاحب جواهر نيز مورد توجه بوده است. 4