61الجمرة) و از پيش رو و پشت سر و طرف راست و چپ رمى كردم و چيزى از سنگها را احساس نكردم». ابن عباس گفت: «سنگهاى مقبول به آسمان مىرود». 1
ايشان با طرح اين سؤال استدلال كردهاند كه: «آيا وسط جمره رفتن و پيش رو و پشت سر و طرف راست و چپ را سنگ زدن جز با آنچه گفتيم (زمين دانستن جمره) مىتواند صحيح باشد»؟ 2
نقد: تعبير «توسط الشيء» با بنا بودن جمرات، واضحتر و روشنتر است از اينكه آن را قطعه زمين بىعوارض بدانيم. بنابر اين استعمال، جمرات بنايى شبه ستونهايى هستند كه مىتوان در ميان آنها ايستاد و آنها را رمى كرد.
پس از بيان اين شواهد در نهايت بر رمى جمرات در تأسيسات جديد، اينگونه استدلال شده:
حقيقت و ماهيت اصلى جمرات در زمان معصومين(عليهم السلام) موضع و زمين محل جمرات است و ستونها و علائمى كه در اين مكانها قرار دارد، نشانهاى براى اين مواضع بوده و از استحداثات عصور متأخره است. 3
بنابراين رمى جمره به معناى پرتاب سنگريزه به همان موضع است كه الان بهواسطه حوضچههايى محصور شده و پرتاب سنگ به خود ديوار بدون اينكه به درون حوضچه بريزد كافى نيست. رمى جمرات از طبقات بالا نيز با توجه به حالت قيفى شكل حوضچههاى بالا كافى است. 4
مناقشهاى در اين استدلال: بنابه گزارشهاى سازندگان و اداره كنندگان جمرات