121اينكه بخواهد به طور مستقل يك محرم به طور مستقل باشد تا ذبح قربانى در خارج منا را حرام بداند.

سه - روايت عبدالاعلى

الْحُسَيْنُ بْنُ سَعِيدٍ عَنْ فَضَالَةَ عَنْ أَبَانٍ عَنْ عَبْدِ الْأَعْلَى قَالَ: قَالَ أَبُو عَبْدِالله(ع): «لَا هَدْيَ إِلَّا مِنَ الْإِبِلِ، وَ لَا ذَبْحَ إِلَّا بِمِنى، وَ مِنى كُلُّهُ مَنْحَرٌ وَ أَفْضَلُهُ الْمَسْجِدُ رَوَى ذَلِكَ ¹.

امام صادق(ع) فرمود: «هيچ قربانى‌اى جز شتر و هيچ ذبحى جز در منا نيست، همه منا قربانگاه است و بهتر از همه محل مسجد است».

سند روايت

در سند اين روايت حسين بن سعيد ² و فضالة بن ايوب ³ و أبان، از اجلّاى شناخته شده و داراى توثيق خاص هستند. ⁴ تنها عبدالاعلى توثيق خاص ندارد كه به قرينه

روايت ابان بن عثمان از عبدالاعلى، وى عبدالاعلى بن اعين مولى آل‌سام است ⁵ و با نقل اجلايى چون صفوان بن يحيى و ابن ابى‌عمير از وى توثيقش ثابت مى‌شود. ⁶

دلالت روايت

در اين روايت ادات حصر «لا و الا» به‌كار رفته كه نشان انحصار حكم و نفى تحقق ذبح شرعى در غير مناست. پس اين روايت با ادات استثنا، وجوب ذبح در منا را مى‌رساند.