117افزون بر اين، مرحوم شيخ طوسى در مشيخه براى روايات حسين‌بن‌سعيد از برادرش، حسن، از زرعه، طرق خاصى ذكر كرده كه همان طرق كلّى مشيخه است. ¹

تنها مانعى كه براى تصحيح اين سند است، فساد مذهب و واقفى بودن زرعة بن محمد است كه به شهادت نجاشى موثق بوده و به گواهى شيخ از صاحبان اصول است. ² بنابراين روايت چنان‌كه مستدل محترم به آن متذكر شده، موثقه است. ³

دلالت روايت

اين روايت، آيه شريفه را به صورت كلى تفسير كرده و محل هدى در حج را، به صراحت منا دانسته است و خود به تنهايى نيز مى‌تواند دليلى مستقل براى حكم باشد. ⁴

تقرير دوم استدلال به كتاب

در اين آيه شريفه از حلق و تراشيدن سر، تا رسيدن قربانى به محل و مكان مقررش، نهى شده است و از آنجا كه قطعاً مكانى براى قربانى غير از منا نيست، پس آيه شريفه به لزوم قربانى كردن در منا دلالت دارد. ⁵

نقد: اولاً، اگر بدون آيه، ما به اين مطلب كه منا قربانگاه است، يقين داشتيم، ديگر نيازى به استفاده اين مطلب از آيه نبود؛ چراكه اين‌گونه استدلال، مصادره به مطلوب است. ثانياً، چنان‌كه برخى از اعلام نيز فرموده‌اند، احتمال اينكه شهر مكه يا فناء كعبه يا محدوده حرم هم محل قربانى باشد، وجود دارد؛ ⁶ بنابراين استدلال به آيه شريفه، با قطع نظر از روايات مفسره، تمام نيست؛ مگر اينكه استدلال به آيه شريفه را اين‌گونه تقرير