460طلا به ضريح امام على(ع) مى‌فرستاد كه معادل هزار دينار ارزش داشت. ¹

معلوم نيست كه چه مقدار از گنجينه پس از آتش‌سوزى سال 755 هجرى، باقى‌مانده است. اما بدون شك، بيشتر منسوجات و آثار خطى درخور اهميت داخل آن انبار، در آتش سوخته است. همچنين شيخ محمدحسين، به نقل از كتاب «عمدة الطالب»، مى‌گويد: «در آنجا، قرآنى در سه جلد، با خط اميرمؤمنان(ع) وجود داشته است كه به هنگام آتش‌سوزى ضريح، در آتش سوخت. او در ادامه مى‌گويد: «گفته شده است، در پايان اين قرآن چنين آمده بود: على بن ابى‌طالب، آن را نوشته است». ² اما نقيب محمد بن قاسم حسينى و جد مادرى‌اش، ابوجعفر محمد بن حسين بن حديد اسدى، چنين عبارتى را نقل نكرده‌اند. بلكه گفته‌اند:

آنچه در پايان آن قرآن، وجود داشته است، على بن ابى‌طالب(ع) بوده است. اما (ياء) در خط كوفى كه امام على(ع) با آن خط مى‌نوشت، شبيه (واو) است. من قرآنى را در مرقد عبيدالله بن على، در مزار ديدم كه در يك جلد، به خط اميرمؤمنان(ع) نوشته شد بود و در آخر آن، پس از پايان كتابت قرآن كريم، اين‌گونه آمده بود: به نام خداوند بخشنده مهربان، على بن ابى‌طالب(ع) آن را نوشته است. اما در آن خط، (واو) شبيه (ياء) است؛ همان‌گونه كه راويان مورد اشاره، درباره قرآن موجود در آرامگاه امام على(ع)، اين موضوع را براى من نقل كرده‌اند. پس از اين موضوع، اين‌گونه به اطلاع بنده رسيد كه آرامگاه عبيدالله بن على، آتش گرفت و قرآنى كه در آن بوده، در آتش سوخت.

قبل از شيخ محمد حسين، سيد جعفر بحرالعلوم، در كتاب خود، به اين مطلب اشاره كرده است. ³