4591135م، بوده غارت شد. شيخ محمد حسين حرزالدين به نقل از كتاب «مناقب آل ابى‌طالب» مى‌گويد:

مسترشد بالله، خليفه عباسى، مقدارى از اموال موجود در آرامگاه امام حسين(ع) در كربلا و آرامگاه امام على(ع) در نجف را برداشت و گفت: «قبر، نياز به گنجينه ندارد». او آن اموال را بين سربازانش توزيع كرد. پس از گذشت تنها يك سال از آن واقعه، مسترشد بالله كشته شد. ¹

اين موضوع عجيب نيست؛ زيرا هيچ‌كس به مرقد مطهر اهل بيت(عليهم السلام) تعرض نكرد؛ مگر آنكه قبل از فرا رسيدن روز قيامت، در اين دنيا، مجازات گرديد. تاريخ، جريان به قتل رسيدن متوكل و سرنوشت افراد پس از او را به‌خوبى بيان كرده است.

گويا به علت ارزش اشياى قديمى موجود در گنجينه‌هاى ضريح مطهر، بزرگ‌ترين شخصيت علمى نجف اشرف، در سال 572 ه .ق/ 1176م، شيخ على ابن حمزه بن محمد بن احمد بن شهريار، توليت آن را برعهده گرفته است؛ چنان‌كه شيخ محمدحسين مى‌گويد:

او از مشهورترين خزانه‌داران حرم امام على(ع) در نجف اشرف مى‌باشد همچنين ايشان به بهترين شكل ممكن، كارهاى مربوط به گنجينه ضريح امام على(ع) را انجام داده است. ²

همچنين شيخ محمدحسين مى‌گويد: «در گنجينه، چهل عدد چراغ وجود دارد كه اسم «ابن سنان خفاجى» روى آنها نوشته شده كه در سال 466 ه .ق/ 1074م از دنيا رفته است». ايشان به نقل از «البداية و النهاية»، مى‌گويد:

در ماه شعبان سال 657 ه .ق/ 1259م، بدرالدين لؤلؤ از دنيا رفت كه به مدت پنجاه سال بر موصل حكمرانى مى‌كرد. او هر سال، يك چراغ