98آنها را با سلامت عبور مى‌دهند و سند اخذ شده را به آن طرف فرستاديم.

افعال ما از اين اسناد معلوم است. اين بار نيز حجاج و تجار در ورودشان به خواهش خود عبور كردند. چون شب قريب بود، گفتند صبح عبور كنيم و در حالى كه افراد من نزد حجاج مذكور كه حدود 400 نفر بودند بيتوته كردند. شايد موضوع دزدى بين خود آنها اتفاق افتاده باشد. با اين ملاحظه همه را تفتيش كرديم [،اما] چيزى پيدا نشد. پس از آن به حضرت سردار يك عريضه نوشتم و ليست وسايل را تضمين و بيان كردم. حتى ليست را به دفتر اشياى ضابط نيز فرستادم، ولى باز هم بر تعهد اولم پابرجا هستم. حجاج و تجار مرقوم به مرور ايام با افراد سواره زيادى همراه داشتند در هنگام مناقشه با همديگر، كمى منازعه كردند و صداهاى درگيرى آن در درون قلعه استماع شده است. در اين حادثه، دخالت و منازعه بين آنها را برطرف كردم. آنها را عبور دادم و چهار قطعه موجود، كما فى‌السابق از آنها اخذ كردم و غير از يك تا چند مورد گم شده مذكور، در حوزه مسئوليت ما يك حبه هم ضايع نشده است. ضايع شدن اموال آنان، خارج ازحوزه وظيفه بندگى من بوده است و در حدود وان نيز افراد بنده رفتند تا دزدان را مسلوب كنند. اين موضوع از حوزه مسئوليت بندگى من خارج است.

چنين افاداتى با چهار قطعه سند از حجاج و تجار مذكور اخذ و تقديم شده است.

4 قطعه صورت اسناد مذكور شرعاً امضاء و تمهيدات شده و به طرف كرامان ارسال شده است. منظور معلوم سردار اين است كه سلامت عبوركنندگان ايرانى فرمايش اراده حضرت شاهانه است و از طرف ما نيز با دقت مورد اعتنا قرار گرفته است تا همه وارد شدگان صحيح و سالم بگذرند.

آيا مى‌تواند در اين وضعيت حساس، شريف‌آقا جسارت كرده و در بين دو دولت چنين حركتى را به ظهور رساند؟ اين امور در صافى آينه قلب ما روشن و واضح است كه مغاير با امر، اراده و اقتدار حضرت پادشاه، هيچ كس تا الان جسارت نكرد و از شريف‌آقاى مرقوم نيز اين مقوله حركات نامناسب واقع نشده است. پس از ورود افراد