71اين نوع حوادث گاهگاهى در ازمنه قديم توسط عوامل عليّه صورت مىگرفت و چگونگى وجود آن اكنون امر[ى] بديهى و باهر است. بر اين حسب، دفع رسومات ظلميه كه به حجاج و زوار و تجار ايرانى روا مىشود، لازم است و رسومات غيرعادى و جارى گمرك نبايد از آنها مطالبه شود و به خصوص در حق آنها حتى به اندازه سرمويى، تعدى وقوع نيابد و نيز صيانت و حمايت آنها مورد اعتنا واقع شود. به علاوه، قبل از اين هم اين امر اعلام شده بود و اكنون نيز بر موجب شروط عهدنامه همايون هر كدام از طائفه مرقوم بايد در مقابل مظالم و تعدى حمايت شوند و طى رفت و آمد، امنيت و سلامت آنها مورد توجه واقع گيرد.
اين اوامر، قطعاً مطلوب حضرت ملوكانه است و پس از اين، امرى خلاف رأى عالى و مغاير عهدنامه همايون، نبايد اجرا شود. در اين خصوص مطالبات اينچنينى از حجاج و زوار عجم و اجازه برانگيزاندن آنها رضاى عالى نمىباشد. طبق اين بحث، از فرد فرد طائفه مرقومه سلف البيان، حتى به مقدار يك ذره مطالباتى با كتككارى و حقارت كسب نشود و اين حالات وقوع نيابد. توجه شود متجاسران و محركات چنين مقولاتى، با امر شريف شديداً منع و تعذير مىشوند. صدور و امر عالى در صحيفه صادر شده است و شامل فرماننامه است كه به دست ما رسيده و مورد احترام است. اين امر توسط عبده اذعان شده است.
از طرف بندگان بنده كمينه و چاكر صداقت، در مملكت دولت عليّه، به حجاج ايرانى كه وارد شدند، عزت و اكرام مخصوص ايفا مىكنند و مراسم مهربانى و احترام در حق اين حضرات زوار و حجاج انجام مىشود. براى آنها، ميهماندار مخصوص تعيين مىشود و با همراه، به جانب حلب فرستاده مىشوند قبل از قدم گذاشتن به شهر ارزروم، در سنجاق مالاتيا، افرادى معتبر با حجاج مرقوم فرستاده مىشود و در هر سال، لوازم ميهماننوازى تهيه و ارائه مىگردد. وقتى كه رفت و آمد كنندگان از جانب ايران به ارزروم