1) . نور الثقلين، ج1، ص523.

2) . براساس بعضى از روايات ائمه: آگاهان به قرآن‌اند و قرآن يكى از منابع علم آنهاست؛ از جمله: «عَنْ سَمَاعَةَ عَنْ أَبِي الحَسَنِ مُوسَى(ع) قَالَ قُلْتُ لَهُ أَ كُلُّ شَيْءٍ فِي كِتَابِ الله وَ سُنَّةِ نَبِيِّهِ(ص) أَوْ تَقُولُونَ فِيهِ قَالَ بَلْ كُلُّ شَيْءٍ فِي كِتَابِ الله وَ سُنَّةِ نَبِيِّهِ» ؛ «سماعه مى‌گويد كه از امام موسى كاظم(ع) سوأل كردم: آيا همه چيز در كتاب خدا و سنت رسول خدا آمده است يا شما هم چيزى مى‌گوييد؟ امام فرمود: همه چيز در كتاب خدا و سنت رسول خدا(ص) است». ر.ك: كافى، ج1، ص61، بصائر الدرجات، ص321؛ نور الثقلين، ج1، ص62. همچنين حضرت على (ع) فرمود: «هَذَا الْقُرْآنُ إِنَّمَا هُوَ خَطٌّ مَسْطُورٌ بَيْنَ الدَّفَّتَيْنِ لَا يَنْطِقُ بِلِسَانٍ وَ لَا بُدَّ لَهُ مِنْ تَرْجُمَانٍ...»؛ «اين قرآن خطى است نوشته شده كه ميان دو جلد پنهان است. زبان ندارد تا سخن گويد و نيازمند كسى است كه آن را ترجمه كند». نهج البلاغه، خطبه 125. آن حضرت در خطبه‌اى ديگر از نهج البلاغه گفتار خود را تفسير مى‌نمايد و مى‌فرمايد: « ذَلِكَ الْقُرْآنُ فَاسْتَنْطِقُوهُ وَ لَنْ يَنْطِقَ وَ لَكِنْ أُخْبِرُكُمْ عَنْهُ»؛ «از قرآن بخواهيد كه سخن گويد. اما هرگز سخن نمى‌گويد. ولى من شما را از معارف آن باخبر مى‌كنم». نهج البلاغه، خطبه 158. همچنين ر.ك: كافى، ج1، ص61؛ نورالثقلين، ج3، ص75. .