177اما اينكه مراد از مثليت در روايت، مثليت در زمان باشد نيز محل شبهه و ترديد است. احتمال ديگر در روايت اين است كه منظور امام صادق(ع) از ايجاد همانندى بين اين دو، صرف اتصال به وقت نماز واجب باشد؛ به اين معنا كه همان‌طور كه نماز مغرب در فاصله كمى از مغيب شمس خوانده مى‌شود، نماز وتر را نيز پيامبر خدا(ص) با فاصله كمى از وقت نماز واجب، يعنى صبح، مى‌خواندند. احتمال ديگرى را نيز برخى از فقها مطرح نموده‌اند و آن اينكه مراد از مثليت، مثليت زمانى باشد نه مثليت در زمان؛ يعنى در طرف صبح سه ركعت قبل وقت صبح انجام مى‌شود؛ همان‌طور كه بعد وقت مغرب نيز سه ركعت نماز محقق مى‌شود. 1
حقيقت اين است كه اين روايت با چند روايت ديگر 2 كه همگى بر اقامه نماز مغرب توسط پيامبر(ص) در اول غروب شمس دلالت دارد، منافات دارد؛ بنابراين بايد روايت را به‌گونه‌اى معنا نمود كه با اين روايات قابل جمع باشد. اما هيچ‌يك از وجوه مطرح شده، ناسازگارى بين اين دو دسته را حل نساخته است؛ چراكه روايات دال بر اينكه نماز مغرب پيامبر(ص) بلافاصله بعد از سقوط قرص بوده است، به جهت تعدد و دلالت بر استمرار فعل حضرت، نص در اين معناست. لذا چاره‌اى جز حمل «صلاة المغرب» در روايت محل بحث، بر صلاة مغرب در زمان امام