176حاصل است. 1 ثانياً روشن نيست كه تهيه اين مقدمات وقتى مساوى با وقت خواندن وتر پيامبر خدا(ص) را به خود اختصاص دهد؛ شايد به همين دليل برخى احتمال داده‌اند كه مراد از نماز مغرب پايان نماز مغرب باشد. 2
گرچه اين احتمال خلاف ظاهر روايت است، ولى از جهت وقت، تطابق بهترى با مقدار زمان خواندن نماز وتر حضرت پيدا مى‌نمايد. جواب اول را نيز مى‌توان با حمل روايت بر فرد غالب، يعنى نماز جماعت و نيز با توجه به اينكه نماز جماعت با كمى تأخير از مغيب شمس خوانده مى‌شده است، مورد مناقشه قرار دارد.
نكته مهم اين است كه حتى اگر مراد از صلاةالمغرب، وقت‌المغرب باشد و آن را بر ذهاب حمره منطبق بدانيم، اين روايت معيت مفهومى با ذهاب حمره داشته و بستگى دارد كه ذهاب حمره را مناط چه بدانيم: علامت نفس غروب (علامت تعبدى غروب)، علامت تيقن غروب، استحباب تأخير يا احتياط موضوعى. هرچه از ادله ديگر براى ذهاب حمره ثابت كرديم، به دليل تلازم، اينجا هم ثابت مى‌شود. بنابراين روايت مطلب جديدى را اثبات نمى‌كند و از اين جهات ساكت است.
احتمال ديگر اينكه سائل از وقت فضيلت وتر پرسيده باشد و امام(ع) وقت فضيلت نماز مغرب را بيان كرده باشند كه با تأخير از وقت مغيب شمس خوانده مى‌شود. روايات متعددى درمورد وقت‌الظهر و وقت‌العصر نقل شده است كه مراد وقت نافله ظهر و عصر است 3 يا تعبير صلاة النهار براى نوافل ظهر و عصر به‌كار رفته است. 4 در بحث ما نيز بعيد نيست مراد از نماز مغرب نافله مغرب باشد.