122ابن سماعه بررسى شود. طريق ايشان به حسن بن محمد بن سماعه اينچنين است:
وما ذكرته في هذا الكتاب عن الحسن بن محمد بن سماعة فقد أخبرني به أحمد بن عبدون عن أبيطالب الأنباري عن حميد بن زياد عن الحسن بن محمد بن سماعة وأخبرني أيضا الشيخ أبوعبدالله و الحسين بن عبيدالله و أحمد بن عبدون كلهم عن أبي عبدالله الحسين بن سفيان البزوفري عن حميد بن زياد عن الحسن بن محمد بن سماعة». 1
اگر طريق اول به دليل توثيق صريح نداشتن احمد بن عبدون مورد خدشه واقع شود، طريق دوم خالى از اشكال است؛ چون در رديف وى «الشيخ أبوعبدالله و الحسين بن عبيدالله» ذكر شدهاند. شيخ ابوعبدالله شيخ مفيد 2 و حسين بن عبيدالله نيز حسين بن عبيدالله غضائرى است كه از رجاليون مشهور و از مشايخ نجاشى است. 3 حسين بن سفيان بزوفرى نيز از اجلا و ثقات است. 4 اما حميد بن زياد اگرچه نجاشى وى را واقفى دانسته، وى را توثيق نموده است. 5 برخى به همين دليل اين طريق را صحيح ندانسته و آن را قوى برشمردهاند. 6 درهرصورت، اين طريق معتبر است و فساد عقيده حميد بن زياد مانع اعتبار آن نيست.
درادامه، در بررسى راويان اين روايت بايد گفت، حسن بن محمد بن سماعه گرچه از سران واقفيّه بوده، توثيق شده است: «الحسن بن محمد بن سماعة من شيوخ الواقفة كثير الحديث فقيه ثقة و كان يعاند في الوقف ويتعصب». 7