123راوى ديگر ميثمى است؛ ميثمى لقب احمد بن حسن بن اسماعيل است كه وى نيز واقفى است، ولى توثيق شده است. ¹

«ابان» گرچه بين چند نفر مشترك است، به قرينه راوى و مروى عنه در اين روايت ابان بن عثمان است؛ چراكه ابان بن عثمان در سلسله مشايخ ميثمى است كه در مجموعه كتب اربعه حدود شصت روايت از وى نقل كرده است. ابان بن عثمان از معاريف و اصحاب اجماع است. ²

راوى ديگر اسماعيل‌بن‌فضل است كه وثاقت وى نيز مورد تصريح واقع شده است. ³

بنابراين با وثاقت راويان و صحت طريق شيخ طوسى، روايت محل بحث از حيث سند معتبر خواهد بود.

ب) بررسى دلالى

در نقل استبصار، روايت با لفظ «حتّى» ذكر شده است؛ اما در نقل تهذيب، وسائل‌الشيعه و وافى كلمه «حيث» آمده است. مرحوم فيض(رحمه الله) در وافى از برخى نسخه‌ها «حين» نقل كرده است. ⁴ برخى فقها روايت را بر اساس نسخه «حتى»، از نظر معنايى مبهم شمرده و تصحيف حين به حتى را محتمل دانسته‌اند. ⁵

شبيه اين روايت در نقل اهل تسنن نيز وجود داشت كه در آن لفظ «اذا» به‌كار برده شده بود:

«كَانَ النَّبِيُّ صَلَّى الله عَلَيْهِ وَسَلَّمَ يُصَلِّي الْمَغْرِبَ سَاعَةَ تَغْرُبُ الشَّمْسُ إِذَا غَابَ حَاجِبُهَا». ⁶