64اين حزب اسلامى را همانند جنبش اسلامى بدانيم، هرگونه تصميمگيرى در سطح كلان نيز بايد در قالب شورا و با اجماع اعضاى ارشد جنبش يا همان «شوراى نخبگان» صورت گيرد؛ بدين معنا كه رهبر معنوى حزب (جنبش)، بدون نظر به كاركردها و جايگاه معنوىاش، بايد همانند ساير اعضاى شوراى مركزى حزب عمل كند؛ نه فراتر از آن. 1
بهطور كلى اين حزب به اصل ولايت فقيه معتقد است و هميشه فقيهى اعلم و جامع الشرايط را براى جايگاه فقيه حزب برمىگزيند.
در آغاز تأسيس، آيتالله سيد محمدباقر صدر، و پس از وى، آيتالله سيد كاظم حائرى براى آن جايگاه برگزيده شدند. البته تمام اعضاى حزب درباره ولايت فقيه، چنين تفكرى نداشتند. بلكه در اين مسئله اختلافنظر وجود داشت. در واقع، برخى از اعضاى حزب، قرائتى همگرا با قرائت ولايت فقيه در جمهورى اسلامى ايران داشتند و به همين دليل، از شاخه اصلى حزبالدعوه جدا شدند و «الدعوةالاسلاميه» را تشكيل دادند.
اعضاى الدعوه در ايران، به ديدگاه حكومتى شيعه در ايران گرايش يافتند. روحانيون عضو كميته مركزى آن، مانند آيتالله سيد كاظم حائرى و آيتالله محمدمهدى آصفى، خواهان پيروى كامل از اين ديدگاه بودند. اما اعضاى الدعوه در لندن، گرايش ديگرى پيدا كردند. 2
حزبالدعوه پس از ورود به عرصه سياست، درون گفتمانهاى