61
3. اعتقاد به نفع و ضرررسانى غيرخدا
از نظر وهابيان اعتقاد به اينكه غيرخدا مىتواند براى انسان نفع و ضرر داشته باشد و موجب جلب خير و دفع ضرر باشد، نشانه شرك است. صنعانى در اينباره مىنويسد:
هركس معتقد باشد كه درخت يا سنگ يا قبر يا فرشته يا جن، زنده يا مرده، قدرت نفع و ضرر براى انسان دارد يا مىتواند واسطه تقرب انسان به خدا شود يا براى برآورده شدن حاجات دنيوى انسان نزد خداوند شفاعت نمايد، به خدا شرك ورزيده است و به چيزى اعتقاد دارد كه مشروع نيست و چنين اعتقادى همانند اعتقاد مشركان به بتهاست. 1
4. نذر و قربانى كردن براى غيرخدا
از نظر وهابيان، يكى ديگر از نشانههاى شرك، نذر و قربانىكردن براى غيرخداست. آنان هرگونه نذر و قربانى براى اموات يا اولياى صالح و قبور آنان و اماكن زيارتى را از مصاديق شرك اكبر و اعمال مشركان مىدانند؛ همانگونه كه مىگويند: «فمن هذا الشّرك الذبح لغير الله والنذر