60
2. خواندن و صدا زدن پيامبر(ص) يا اولياى الهى
از نظر وهابيان، خواندن غيرخدا و درخواست حاجت از غير، نشانه شرك است. «عبدالعزيزبن باز»، از علماى وهابى مىنويسد:
دعا از مصاديق عبادت است و هركس در هر بقعهاى از بقعههاى زمين بگويد: يارسولالله! يا نبىالله! يا محمد! به فرياد من برس، مرا درياب، مرا يارى كن، مرا شفا بده، امتت را يارى كن، بيماران را شفا بده، گمراهان را هدايت فرما يا امثال اينها؛ براى خدا در عبادت شريك قرار داده و در حقيقت، پيامبر(ص) را عبادت نموده است. 1
أنّ رسول الله(ص) قاتلهم لتكون الطاعة كلّها لله و النّذر كلّه لله و الذّبح كلّه لله و الاستغاثة كلّها لله و جميع انواع العبادات لله و عرفت أنّ إقرارهم بتوحيد الرّبوبيّة لم يدخلهم في الإسلام و أنّ قصدهم الملائكة و الأنبياء يريدون شفاعتهم والتقرّب إلى الله بذلك هو الّذي أحلّ دماءهم و أموالهم. 2
پيامبر اسلام با مشركان مبارزه مىنمود تا فقط از خدا پيروى كنند و هرگونه عبادت، نذر، ذبح و استغاثه را فقط براى خدا انجام دهند. بنابراين اعتقاد و اقرار به توحيد ربوبى، به تنهايى كافى نيست و موجب نمىشود كه فرد مسلمان شمرده شود. همانا توجه به ملائكه و انبيا و اوليا و طلب شفاعت از آنان و تقرب به خدا از طريق آنها، موجب مىشود تا جان و مال آنان مباح شمرده شود.