135
فصل سوم: معيارهاى تشخيص شرك عبادى از نظر شيعه و وهابيان
درآمد
همه يكتاپرستان مىكوشند تا توحيد همهجانبه خداى سبحان را ثابت نمايند و او را از هرگونه شركى منزه بدانند. اما بين اهل توحيد، درباره مرز اعتقاد به توحيد و شرك در برخى اقسام توحيد، اختلاف نظر است. تعيين مرز توحيد و شرك نيز ازاينرو اهميت دارد كه بعضى از عالمان وهابى به علت برداشتهاى غيرواقعى از مفاهيم مهمى چون توحيد، عبادت و شرك، ديگر مسلمانان را مشرك و كافر دانستهاند.
از نظر شيعه، ملاك تشخيص فرد موحد يا مشرك در اين است كه ببينيم آيا وى شريكى را براى خداوند در يكى از ابعاد توحيدى و شئون خداوندى قائل است يا خير؟ از نظر شيعه، معيار تشخيص شرك در عبادت اين است كه فردى باور داشته باشد كه غير خدا هم مىتواند رب و معبود واقع شود و كارهاى خدايى انجام دهد يا معتقد باشد كه خداوند برخى يا همه امور عالم را به ديگر مخلوقات واگذار كرده است. پس