64عرض كردم: فدايت شوم! اگر آنچه كه از شما شنيدم در حقّ كسى باشد كه خداى عزّوجلّ را (هم) نشناخته باشد، به گمانم هرگز كه آتش جهنّم چيزى از او را طعمه خويش كند! به خدا سوگند، آرزو كردم كه او را زيارت كرده بودم و حج بهجا نياورده بودم!
در اين لحظه حضرت به او فرمودند: تو چهقدر به اين (آرزو) نزديكى! چه چيزى تو را از زيارت او بازمىدارد؟ !
و سپس فرمودند: اى معاويه! چرا آن را رها كرده اى؟ ! معاويه عرض كرد: فدايت شوم! نمىدانستم كه اين كار به اين درجه از اهمّيت باشد! حضرت فرمود: اى معاويه! كسانى كه در آسمان براى زوّار او دعا مىكنند، بيشتر از آنهايى هستند كه در زمين براى آنها دعا مىكنند. تو اين كار را به سبب ترس از احدى ترك مكن؛ زيرا كسى كه اين كار را ترك كند، چنان حسرت مىخورد كه آرزو مىكند كه مرگش در اختيار خودش مىبود (تا به دنيا بازمىگشت و به زيارت او مىرفت) . 1آيا دوست ندارى كه خداوند جسم و سايهات را در ميان كسانى ببيند كه رسول خدا (ص) براى آنها دعا مىكند؟ ! آيا دوست ندارى كه فردا در ميان كسانى باشى كه فرشتگان با آنها مصافحه مىكنند؟ ! آيا دوست ندارى كه فردا در ميان كسانى باشى كه در حالى (به صحراى محشر) مىآيند كه هيچ گناهى ندارند كه به خاطر آن بازخواست شوند؟ ! آيا دوست ندارى كه فردا در ميان كسانى باشى كه با رسول خدا (ص) مصافحه مىكنند؟ ! 2
حسين (ع) اسوهاى ديرينه
اميرالمؤمنين على (ع) در حديثى عظيم در وصف فرزندش حسين (ع) مىفرمايد:
«يا أباعبدالله! أسوة أنت قدماً» ؛ 3يا اباعبدالله! تو اسوهاى ديرينهاى. يعنى تو از زمان گذشته، اُسوه و مقتدا بودهاى، حتّى براى انبيا و رسولان، و اين براى سيدالشّهدا، منقبت و معجزهاى است. مقتدا بودن آن حضرت براى پسينيان برهانى امروزى دارد؛ چرا كه ما اكنون شاهديم كه باب حسين (ع) و كشتى نجات او وسيعتر و فراختر است؛ در زمانهاى كه جنگ و دشمنى جوامع بشرى را ملتهب كرده است؛ جوامعى كه از ستم اقتصادى ناشى از بحرانهاى مالى و از ستم و تبعيض نژادى غير انسانى در فغانند و در شرايطى كه هيچ يك از رژيمهاى گذشته و حال كه بر بنيان سوسياليزم، سرمايهدارى، كمونيزم و دموكراسى پديد آمدند، راه حلّى