46سيدالشهدا (ع) براى مستضعفان هم اشك را به يادگار نهاد و هم عبرت را تا با اين دو سلاح، با دشمنان مقابله كنند و آنها را از تعدى و ظلم در حق بىگناهان و مستضعفان بازدارند. به يقين اين دو يعنى «اشك» و «عبرت» ديرى نمىپايد كه ريشههاى ظلم و عداوت را برمىكَند و حكومتهاى بيدادگر را در هر موقعيتى كه به نام فرهنگ و تمدن و دموكراسى جلوهگرى كنند و به طرق گوناگون قساوت و وحشىگرى به خرج دهند، از ميان برمىدارد.
پس جنبش مستضعفان بايد شكل بگيرد و تداوم يابد تا آن مُصلحِ وعده داده شده كه در امامت و كرامت و اهداف و قيام، وارث حسين بن على (ع) است، ظهور نمايد و دولتى كريمه و ممتاز را پايهگذارى كند و مسلمانان را عزّت ببخشد و حاكمان ظلم و شرك و هودارانشان را هلاك سازد و نعمت را «بر كسانى كه در زمين به استضعاف كشانده شدهاند و ما آنان را پيشوايان و ميراث بر روى زمين قرار مىدهيم» ، كامل گرداند.