346بن عبدالله بن حمدان انجام شد و تاريخ ساختش را 351 ق ذكر مىكند و در حقيقت سيفالدوله حمدانى اولين تعميركننده اين مزار است. كامل غزى در كتاب «نهر الذهب» مىنويسد: نامهاى ديگر مشهد مُحَسَّن، مشهد دكّه و مشهد طرح است. نام مشهد دكّه به اين دليل است كه سيفالدوله حمدانى تا پيش از آن بر كوه مشرف بر مشهد سقط، دكّه و اتاقكى داشت كه در آن مىنشست و مسابقات را مشاهده مىكرد؛ اما پس از جريان آمدن اسرا و ديدن آن وضعيت، ديگر او در آن دكه ننشست و مسابقهاى نيز برگزار نشد. 1
40. شهر قِنَّسرين - استان حلب - كشور سوريه
شهرى در چهل كيلومترى مركز حلب كه نام آن از سريانى آمده: «تُنْ نسرين» يعنى «شاد زندگى كن» و اموىها و عباسىها آن را به عنوان مركزى براى سپاهيان خود در مرز شمالى با شام به كار گرفتند و شهرهاى مرتبط با آن را «جند قنسرين» ناميدند. 2در «معجم البلدان» آمده است:
قِنسرين تا سال 351 ق آباد بود، تا زمانى كه رم بر حلب سيطره پيدا كرد و اهالى قنسرين فرار كردند و در سال 355 ق پيش از وفات سيفالدوله حمدانى در طول چند ماه تخريب شد و اسم قنسرين به فراموشى گراييد. امروزه يكى از دروازههاى حلب كه تا سالها پيش قاصدها و نامهبرها از آن رفتوآمد داشتند به باب قنسرين ناميده شده است. 3
در قنسرين كوهى است كه برخى مىگويند قبر صالح نبى (ع) آنجاست. در اين مقام آثار و جاى پاى ناقه صالح هم وجود دارد. قنسرين از نظر تاريخى به دليل وجود كنسيه «ارتدوكس» اهميت داشت. لبيب بيضون از قول ابىمخنف مىنويسد:
قافله اسراى كربلا وارد قنسرين شد. شهرى آباد با جمعيتى بسيار. وقتى خبر ورود كاروان به مردم رسيد و فهميدند اينان اهل بيت رسول خدا (ع) هستند، درهاى خانههاى خود را بستند و سربازان عمر سعد و خود او را نفرين كرده و به سوىشان سنگ پرتاب مىكردند و بدينوسيله سربازان از شهر بيرون رفتند. 4
در قنسرين بود كه حادثه معروف كشيش مسيحى به وقوع پيوست. مىگويند او بود كه رأس شريف امام حسين (ع) يك شب مهمانش شده است. 5