324نصرت خداوند در آن روز آشكار شد و امداد الهى به يارى زائران آمد. دو فروند از هواپيماها آتش گرفت كه يكى در درياچه «رزازه» در نزديكى كربلا و ديگرى در نزديكى فرماندارى مسيب سقوط كرد و خلبانان آنها هلاك شدند. جالب اينجاست كه كارشناسان فنى پس از بررسى علت سقوط هواپيما، هيچ عامل مشخصى نيافتند و ناچار اعلام كردند كه سقوط، به علت نقص فنى بوده است. از آن پس زائران به طعنه و كنايه مىگفتند: سقوط به سبب اختلال فنى نبوده، بلكه ناشى از «اختلال حسينى» بوده است.
پيوستن برخى از نظاميان به دستههاى زوار عزادار، يكى ديگر از مظاهر لطف الهى و امدادهاى معنوى او بود كه روحيه انقلابيون را بالا مىبرد و ضربه روحى سنگينى به نيروهاى دولتى وارد مىساخت. تانكها براى ايجاد رعب و وحشت، به ميان آمده بودند. در حالى كه تانكها حركت مىكردند، بعضى از تظاهركنندگان، روى تانكها رفته و به نفع اسلام و امام حسين (ع) و برضد حكومت بعث كافر شعار مىدادند. يكى تظاهركنندگان خود را جلوى تانكى انداخت تا از پيشروى آن جلوگيرى كند، اما خدمه تانك بيرون آمد و او را از جلوى تانك كنار كشيد و گفت: ما هم مثل شما مظلوم هستيم!
رسيدن به كربلا
سرانجام موجى كه از نجف برخاست، به كربلا رسيد و مقاومت، رشادت، حماسه و هشيارى زائران اربعين به ثمر رسيد و زائران امام حسين (ع) علىرغم همه فشارها، تهديدها، ممانعتها و سركوبها به «كربلا» رسيدند. ديدار مرقد امام حسين (ع) مرهمى بر زخم دلها و تسكينى بر گامهاى خسته و پاى پر آبله و پيكر كتك خورده آنان بود و رنج سفر، با زيارت كربلا آسايش يافت.
آنان ابتدا به حرم حضرت ابوالفضل (ع) رفتند تا مراتب وفادارى خويش را به آن آموزگار وفا و رادمردى ابراز كنند و سپس به حرم سيدالشهدا مشرف شدند؛ در حالى كه لباس خونين يك شهيد را نيز، همراه پلاكاردهايى كه بر آنها، جمله «نجف، چهار شهيد تقديم كرد» به چشم مىخورد، حمل مىكردند.