314تاريخ معاصر عراق مظلوم، سراسر با جنايات حكام بعثى و دشمنى آنان با دين و حوزهها و شعائر حسينى و احكام قرآن آميخته شده است. آنان از هنگامى كه بر ملت مسلمان عراق تسلط يافتند، در اجراى مأموريتهاى محوله به آنان، نسبت به زائران قبر حسين (ع) محدوديتها، سختگيرىها و مراقبت و كنترل شديدى به كار بسته و با زوار و عزاداران، با غيرانسانىترين شيوهها رفتار كردند. دانشجويان، كارمندان و نظاميان را از رفتن به زيارت قبر سيدالشهدا (ع) منع كردند و از سوى ديگر، مأموران خود را بين مردم پخش كردند تا از آنان جاسوسى كنند. اما مردم به هر قيمتى كه بود، در حفظ شعائر عاشورا، به ويژه مراسم زيارت پياده امام حسين (ع) كوشيدند و سرانجام كار به جايى رسيد كه به دنبال بخشنامه رسمى رژيم بعث، مبنى بر ممنوعيت زيارت پياده كربلا در سال 1397 قمرى مردم با زمينهسازى براى مقابله با رژيم، حركت عظيمى را پىريزى كردند و نيروهاى دولتى نيز با بهكارگيرى تانكها، زرهپوشها و هواپيماها، راهپيمايى زائران پياده حسين (ع) را در مسير (نجف - كربلا) در هم كوبيدند و هزاران نفر را بازداشت كردند. 1
اين حركت عظيم - كه به آن خواهيم پرداخت - گرچه در سال 1397 هجرى روى داد، لكن ريشهها و سوابقى در سالهاى گذشته داشت كه خوب است بحث را از اندكى پيش از اين تاريخ آغاز كنيم.
چون شكلگيرى اين گونه جنبشها، بيشتر از «نجف» آغاز مىشد، برخورد سركوبگرانه بعثىها نيز بيشتر متوجه مركز ثقل اين حركت و خاستگاه اين نهضت بود. از شب نهم