250سالم از جابر مىپرسد: درباره كسى كه با على دشمنى كند و او را كوچك شمارد چه مىگويى؟ گفت: «به جز كافر، شخص ديگرى با او دشمنى نكند و به جز منافق او را كوچك نشمارد.» سالم پرسيد: چه گويى درباره كسى كه او و امامان از فرزندان او را دوست بدارد؟ گفت: «پيروان على (ع) و امامان از نسل او رستگارند و در قيامت در امانند.» سپس جابر از حاضران پرسيد: اگر كسى برخاست و مردم را به گمراهى دعوت كرد، چه كسانى به او نزديكترند؟ در پاسخ گفتند: پيروان و يارانش. جابر پرسيد: اگر كسى برخاست و مردم را به هدايت فراخواند، چه كسانى به او نزديكترند؟ در پاسخ گفتند: پيروان و يارانش. جابر گفت: «و اين چنين على بن ابىطالب در روز قيامت لواء الحمد به دست اوست و نزديكترين مردم به او پيروان و يارانش مىباشند» . 1
اين سخن نيز از جابر است: «در جنگ احزاب كه على (ع) دشمن را درهم كوبيد و متلاشى كرد، ملائكه خوشحال شدند؛ پس هر كس از ديدن على شادمان نشود، لعنت خدا بر او باد» . 2
روزى حضرت باقر (ع) از جابر درباره عايشه و نبرد او با على (ع) پرسيد. جابر گفت: يك روز بر عايشه وارد شدم و پرسيدم درباره على بن ابىطالب چه مىگويى؟ سرش را پايين انداخت و پس از لختى درنگ، سرش را بالا آورد و دو بيت شعر به اين مضمون خواند: «وقتى طلا را بر محك زنند، ناخالصى آن پديدار شود. ما انسانها نيز خالص و ناخالص داريم؛ على در ميان ما به سان محك است كه سره را از ناسره جدا مىكند» . 3
2. جابر در جنگهاى دوران زمامدارى امام على (ع)
جنگهايى كه در دوران زمامدارى امام على (ع) رخ داد، ويژگىهايى داشت كه در جنگهاى زمان پيامبر خدا (ص) نبود. مهمترين آنها اين بود كه طرف مقابل على (ع) در ظاهر، اهل اسلام و قرآن و نماز بود، اما طرف مقابل در جنگهاى زمان رسولالله (ص) مسلمان نبود. همين ويژگى، سنگينى كار را بر امام على (ع) دوچندان مىنمود. چهقدر بايد زحمت مىكشيد تا اصحاب و لشكريان خود را توجيه كند كه دشمن گرچه به ظاهر مسلمان است، اما نبرد با او واجب است؛ چرا كه اساس و كيان اسلام را به خطر افكنده است.
همين امر باعث شد كه جنگ صفين با پيروزى امام پايان نيابد و اصحاب بىخرد در برابر