234مناوى (م 1031ق) در «فيض القدير» آورده است: «و الامامية يقولون: الرأس أعيد إلى الجثة و دفن بكربلاء بعد اربعين يوماً من القتل» ؛ 28شيعه مىگويند: سر مطهر به كربلا بازگردانده شد و همراه بدن، بعد از چهل روز از شهادت دفن گرديد.
علامه مجلسى (م 1110ق) درباره علّت استحباب زيارت سيدالشهدا (ع) در روز اربعين مىفرمايد:
و المشهور بين الاصحاب أن العلة فى ذلك رجوع حرم الحسين صلوات الله عليه فى مثل ذلك اليوم إلى كربلاء عند رجوعهم من الشام، و الحاق على بن الحسين صلوات الله عليه الرؤوس بالاجساد. 29
مشهور بين اصحاب اين است كه علت آن، بازگشت خاندان امام حسين (ع) در آن روز به كربلاست، به هنگام بازگشت از شام، و ملحق ساختن سرها به بدنها توسط على بن الحسين (ع) است.
شبراوى در «الاتحاف بحب الاشراف» مىنويسد: «و قيل أعيد إلى الجثة بكربلاء بعد اربعين يوماً من مقتله» ؛ 30گفته شده كه پس از چهل روز سر به بدن بازگردانده شد.
شبلنجى (متوفاى 1322ق) مىگويد: «و ذهبت الاماميه إلى أنه أعيد إلى الجثة و دفن بكربلاء بعد أربعين يوماً من المقتل» ؛ 31اماميه مىگويند: سر به بدن بازگردانده شد، و پس از چهل روز از شهادت در كربلا دفن گرديد.
آيتالله ميرزا محمد اشراقى، معروف به «ارباب» كتابى به نام «الاربعين الحسينيه» دارد. وى عالم متتبعى بودند و به نظر مىرسد كتاب «تحقيق درباره اربعين اول» مرحوم آيتالله شهيد قاضى طباطبائى از همين دو سه صفحه مرحوم اشراقى الهام گرفته باشد؛ چون ايشان همين سخنان را در قالب صدها صفحه پرورانده است و البته تتبع بسيار نموده است؛ ولى جان سخن را مرحوم اشراقى پيش از ايشان بيان كرده است، و آن اين است كه بازگشت در اربعين اول استبعادى ندارد و كسى نمىتواند با دليل استبعادى رجوع اهلبيت (عليهم السلام) را به كربلا رد كند. مرحوم قاضى طباطبائى هم تتبع گستردهاى در همين محور دارد. اينها كلام موافقين است.
اين نظر، مخالفينى نيز دارد؛ از جمله سيد ابن طاووس كه در «اقبال الاعمال» 32در اين باره نظرى دارد. علامه مجلسى، 33محدث نورى، 34محدث قمى، 35مرحوم آيتي 36و شهيد مطهري 37در اين گروهند. برخى هم نتوانستند هيچ نظرى ارائه دهند و سكوت كردهاند؛ مانند مرحوم آيتالله طبسى نجفى. 38