214
دليل پنجم: پيادهروى در زيارت مؤمن
پياده رفتن براى ديدار مؤمن، مستحب است و كسى كه چنين كند، در هر گام رفت و برگشت، اجر آزادسازى صد بنده را خواهد داشت. روايات در اين زمينه بسيار است؛ از جمله رسول اعظم (ص) فرمودهاند:
«مَنْ مَشَى زَائِراً لأَخِيهِ فَلَهُ بِكُلِّ خُطْوَةٍ حَتَّى يَرْجِعَ إِلَى أَهْلِهِ عِتْقُ مِائَةِ أَلْفِ رَقَبَةٍ وَ يُرْفَعُ لَهُ مِائَةُ أَلْفِ دَرَجَةٍ وَ يُمْحَى عَنْهُ مِائَةُ أَلْفِ سَيِّئَةٍ» . 1
وقتى پياده به زيارت مؤمن رفتن، چنين ثوابى دارد، پيادهروى براى زيارت امامان معصوم (عليهم السلام) كه در صدر مؤمنان و حجج الهى در زمين هستند، به طريق اول مستحب و مندوب است.
البته ممكن است برخى خيال كنند كه اين پاداش فقط به زمان حيات ائمه (عليهم السلام) اختصاص دارد و شامل زيارت ايشان پس از مرگ نمىشود. پاسخ اين است كه ائمه (عليهم السلام) مشمول آيه شريفه: (وَ لا تَحسبنّ الّذين قُتِلوا فى سبيلِ الله) هستند 2و در زيارت اربعين نيز مىخوانيم: «أشهد أنّك تَسمع الكلام و تَردّ الجواب» .
بخش دوّم: اشكالات بر پيادهروى و پاسخ آن
برخى عوام و مخالفان تشيع، اشكالات و شبهاتى را درباره اين سنّت مقدس مطرحكردهاند و گاهى اين سخنان باطل و امواج تبليغاتى بر برخى مردم اثر مىگذارد. در اينجا به برخى از اين شبهات با دليل روشن پاسخ مىگوييم.
اشكال اول: اضرار به خود
مىگويند فرضاً پيادهروى مستحب و مأجور باشد؛ در صورتى كه ضرر و زيان نداشته باشد و هنگامى كه سبب ضرر و زيان شود، نه تنها واجب نيست، بلكه حرام است. مثلاً زيارت امام حسين (ع) امروز چه بسا سبب ورم پاها و بيمارىهاى درازمدت مىشود و اضرار به خود و بيمار كردن خود جايز نيست.