202پس قبر را بوسيد و دو ركعت نماز كرد و رو به جانب قبر شهدا كرد و گفت: «السلام على الارواح المنيخة بقبر ابىعبدالله. . .» تا آخر. پس آمد نزد قبر حضرت عباس (ع) و ايستاد نزد قبر و گفت: «السلام عليك يا ابالقاسم. . .» ؛ پس دو ركعت نماز كرد و خدا را خواند براى حاجتهاى خود و بازگشت. 1
يك اربعين گريه آسمان
امام صادق (ع) مىفرمايد: آسمان بر حسين بن على (ع) و بر حضرت يحيى بن زكريا گريست و بر احدى جز اين دو نگريسته است. راوى (عبدالله بن هلال) از امام پرسيد: گريه آسمان بر اين دو شهيد چگونه بود؟ امام فرمود: مردم چهل روز ديدند كه طلوع و غروب خورشيد، سرخ و خونرنگ است. پرسيد: آيا گريه آسمان همين است؟ فرمود: آرى.
در حديث ديگرى امام باقر (ع) فرمود: پس از يحيى بن زكريا آسمان بر كسى جز حسين بن على (ع) نگريسته است. آسمان چهل روز بر آن حضرت گريست. 2
چهل روز گريه آدم (ع)
وقتى هابيل و قابيل به قربانگاه رفتند و قابيل، هابيل را كشت، نزد پدر آمد. حضرت آدم پرسيد: هابيل كو؟ گفت: مگر او را به من سپرده بودى؟ آدم گفت: مرا به محل قربانى ببر، و حس كرد كه قابيل او را كشته باشد. وقتى به آنجا رسيدند، دريافت كه هابيل به دست قابيل كشته شده؛ پس آدم از آنجا بزگشت و چهل شبانهروز بر هابيل گريه كرد. 3
چلّهنشينى
اربعين، عبادت است از چلهنشينى، اعتكاف و انزواى چهل روزه، كه از رسمهاى سلوك صوفيانه است. شمسالدينآملى مىنويسد: «متصوفه سالك را در مبدأ به خلوت فرمودهاند، تا در كوره خلوت، نفس او به آتش رياضت گداخته شود، از آلايش طبيعت صافى گردد» .
و تعيين آن به اربعين، مستفاد است از آنچه رسول (ص) فرمود:
«من أخلص لله اربعين صباحاً ظهرتْ له ينابيع الحكمة من قلبه على لسانه» ؛ كسى كه چهل روز خالصانه عبادت و اعتكاف كند، چشمههاى حكمت از دلش بر زبانش جارى مىگردد. از كلام الهى در بيان ميقات و تبتُّل و انقطاع موسى (ع) با حق سبحانه و تعالى، آنجا كه فرمودند: (وَوَاعَدْنَا مُوسَى ثَلَاثِينَ لَيلَةً