126ضعف و سستى مىشده، نام اين قهرمان بىنظير عرصه جهاد و شهادت و امر به معروف و نهى از منكر، عامل روحيه گرفتن و توانمندى براى مقابله با اهريمنان و ستمگران، از جمله در ميادين نبرد در ايران و لبنان و فلسطين و ساير كشورهاى اسلامى بوده است. امام درباره علت قيام خويش مىفرمايد:
«. . . وَ أَنِّي لَمْ أَخْرُجْ أَشِراً وَ لَا بَطِراً وَ لَا مُفْسِداً وَ لَا ظَالِماً وَ إِنَّمَا خَرَجْتُ لِطَلَبِ الْإِصْلَاحِ فِي أُمَّةِ جَدِّي ص أُرِيدُ أَنْ آمُرَ بِالْمَعْرُوفِ وَ أَنْهَى عَنِ الْمُنْكَرِ وَ أَسِيرَ بِسِيرَةِ جَدِّي وَ أَبِيعَلِيِّ بْنِ أَبِي طَالِب» . 1
درباره علل و انگيرههاى انقلاب حسينى و ابعاد و زواياى گوناگون آن، در كتابهاى تاريخى و غير آن نكتههاى بسيارى مطرح شده است. 2
«وَ جاهَدْتَ فِي سَبِيلِ اللهِ حَتّى أَتاكَ الْيَقِينُ»
منظور از «يقين» در اينجا مرگ است 3و ظاهراً قيد «حتى أتاك اليقين» مربوط به برپاداشتن نماز و اداى زكات و امر به معروف و نهى از منكر و جهاد در راه خداست و تنها به جمله مربوط نمىباشد. بنابراين، َ منظور اين عبارت، اين است كه اباعبدالله الحسين (ع) تا لحظه لقاء الله و شهادت، ملزم به انجام اين تكاليف بسيار ارزشمند الهى به نحو شايسته بود.
«وَ اشْهَدُ انَّكَ عَلى بَيِّنَةٍ مِنْ رَبِّكَ»
شايد منظور از «بينه» ، امامت آن حضرت است؛ يعنى ايشان منصوب از جانب خداوند بود و از روى هواى نفس مدعى امامت امت نشد و شايد منظور از بينه، برخوردارى آن حضرت از مستند صحيح و موجه براى قيام عليه ستمپيشگان است؛ قيامى كه باعث شهادت آن حضرت و بسيارى از اصحاب و اسارت اهلبيت آن بزرگوار گرديد. بديهى است كه اين قيام، مستند به حكم عقل است، مبنى بر لزوم اعتراض و نهضت عليه كسانى كه در پى نابودى دين هستند. آن حضرت براى قيام خود، از آيات قرآن نيز داراى حجت و بينه بود. رواياتى كه از ناحيه رسول خدا (ص) و امام على (ع) درباره امر به معروف و نهى از منكر است، نيز بينه و دليل روشن امام براى قيام عليه حكومت يزيد بود.
«اتَيْتُكَ يا مَوْلايَ زائِراً وافِداً راغِباً مُقِرّاً لَكَ بِالذُّنُوبِ، هارِباً الَيْكَ مِنَ الْخَطايا لِتَشْفَعَ