56
زندگىنامه
آيةالله العظمى سيستانى يكى از مراجع بزرگوار تقليد، در نهم ربيع الاول سال 1349 قمرى در خانوادهاى متدين و مشهور به علم و دانش، در مشهد مقدس به دنيا آمد. پدرش «سيد محمّد باقر» ، عالمى مقدّس و مادرش علويه، فرزند «سيّد رضا مهربانى سرابى» و جدّ پدرىاش عالم جليل القدر «سيدعلى سيستانى» بود كه به نوشته علامه شيخ آقا بزرگ تهرانى، از شاگردان ملاعلى نهاوندى در نجف اشرف، و از شاگردان مجدّد شيرازى در سامرّابود. وپس از آن در زمرۀ خواص اصحاب سيداسماعيل صدر در آمد و در حدود سال 1318 هجرى به مشهد بازگشت و در آن جا رحل اقامت افكند و با بهره وافرى كه از دانشِ و پارسايى و صلاح برده بود، به جايگاه بلندى دست يافت.
خاندان آيةالله العظمى سيستانى كه از سادات علوى حسينى هستند، در سده يازدهم هجرى در اصفهان مىزيستند. از سرشناسان آن خاندان در روزگار يادشده، مىتوان به فيلسوف پرآوازه «محمد باقر داماد» ، صاحب كتاب قبسات اشاره نمود. يكى از نوادگان وى به نام «سيد محمد» در عهد پادشاهى سلطان حسين صفوى، به مقام شيخ الاسلامىِ سرزمين سيستان رسيده و به آن ديار هجرت كرد و از آن پس، او و خانوادهاش در همان جا ساكن شدند. نخستين فرد از اين خاندان كه به مشهد رضوى رهسپار شد، مرحوم «سيد على» بود كه برههاى را در مدرسه مرحوم ملا محمد باقر سبزوارى ماند وبراى ادامه تحصيل، ابتدا به نجف اشرف رفت و سپس رهسپار سامرّا شد.