122دسته دوم مربوط به مسائل و مشكلات زندگى خصوصى آنها مىشود و ربطى به كاروان ندارد.
دسته سوم عوامل استرس آفرين فردى است، از قبيل نوع شخصيت و طرز تلقى افراد از محيط و اطرافيان.
البته ريشه استرس از هر گروه كه باشد مىتواند گروههاى ديگر را تحت تأثير قرار دهد و تشديد كند. به عنوان مثال مشكلات خانوادگى فرد مىتواند اخلاق و رفتار شخصى او را تحت تأثير منفى قرار دهد و اين امر موجب بى علاقگى خدمت رسانى وى به زائرين شود و محيط كاروان برايش آزار دهنده گردد و آثار نامطلوبى براى فرد و كاروان به بار آورد. كاهش فشارهاى عصبى و از ميان برداشتن عوامل استرس آفرين در گروههاى زيارتى بايد مورد توجه جدى مديران و برنامهريزان سازمان حج و زيارت از يك سو و مديران و سرپرستان كاروانها از سوى ديگر قرار گيرد تا با حفظ و ارتقاى سلامت و بهداشت روانى عوامل، امور اجرايى و فرهنگى كاروان در محيطى آرام و با نشاط انجام پذيرد. نقش مديران برنامهريزى سازمان از آن جهت مهم است كه آنان تعيين ساختار كاروانها و تدوين دستورالعملها، مقررات، برنامهها و شرح وظايف عوامل را به عهده دارند و چنانچه به توان جسمى و روحى افراد توجه داشته باشندو در واگذارى مسئوليتها و حجم كارها و وظايف محوله به عوامل تعديل نمايند، مىتوانند از بسيارى از فشارهاى روانى عوامل كه ناشى از تعارض در نقش و عدم رضايت شغلى و كار زياد و سنگين آنها مىباشد جلوگيرى كنند. همچنين نقش مديران و سرپرستان كاروان در كاهش استرس و فشارهاى روانى عوامل بسيار برجسته است. آنان مىتوانند با برنامه ريزى عملياتى دقيق و تعيين وظايف افراد، ايجاد روابط انسانى قوى در كاروان، تقسيم كار منصفانه بين عوامل خود، عدم افراط در كنترل و نظارت بر عوامل و تفويض اختيار منطقى به آنها، تا اندازه زيادى از فشارهاى عصبى آنها بكاهند.