21و در دسترس است، كتاب «جاحظ» (م.255 .ق) به نام «العثمانيه» است. عده‌اى از معاصرين جاحظ، در رد او كتاب‌هايى نوشتند كه يكى از آنها «ابوجعفر اسكافى» بود كه كتاب «نقض العثمانيه» را نگاشت.
در قرن پنجم «قاضى عبدالجبار» (م. 415 .ق) كتاب «المغنى» را نوشت و «سيد مرتضى» (م. 436 .ق) كتاب «الشافى فى الامامه» را در رد او تحرير كرد. بعد از آن، «شهاب الدين شافعى» در قرن ششم، كتاب «بعض فضائح الروافض» را نگاشت و در رد آن، «ابن ابى الحسين قزوينى رازى» كتاب «بعض مثالب النواصب» را نوشت و اين مناقشه بين نويسندگان، تاكنون نيز ادامه دارد.
در كتاب‌هاى تفسيرى نيز به چنين موضوع مهمى پرداخته شده است. ولى در مورد موضوع اين رساله و درباره بخش مبانى، كتاب‌هاى خوبى را پيشينيان و معاصران نوشته‌اند كه مى‌توان از آنها، استفاده‌هاى بسيارى كرد: براى نمونه كتاب «الشافى فى الامامة» تأليف سيد مرتضى، كتاب «المنقذ من التقليد» تأليف حمصى رازى، «دلائل الصدق» اثر مرحوم مظفر، كتاب «سلسلة المسائل العقائدية» و «الهيات» اثر آيت الله سبحانى و كتاب «امامت در بينش اسلامى» تأليف آقاى ربانى گلپايگانى، از جمله اين كتاب‌ها هستند.
با وجود تلاش‌هاى زياد عالمان شيعه و تأليف كتاب‌هاى باارزش در دفاع از خلافت و امامت اهل بيت(عليهم السلام)، تأليف و تحقيق مستقل و جامعى در نقد دلايل قرآنى خلافت ابوبكر - كه كار اصلى ما در اين كتاب، در همين رابطه است - صورت نگرفته است و تنها به صورت مختصر و پراكنده، در كتاب‌هاى تفسيرى و كلامى شيعه و در برخى كتب ديگر همچون «الشافى فى الامامة» و «الصوارم المهرقة» به آن پرداخته شده است. از معاصران نيز آيت‌الله سيد على حسينى ميلانى در كتاب «خلافت ابوبكر در ترازوى نقد» تنها به يكى از دلايل قرآنى اشاره كرده است و ادامه كتاب را به نقد دلايل حديثى اختصاص داده است. 1