81قبايل همپيمان و دادن «خفاره» 1 هزينه كند. امراى قبايل نيز در مقابل مىبايست در هر زمان و مكانى كه اميرالحاج به آنها نياز پيدا مىكرد به يارىاش مىشتافتند. 2
شناخت راهها از ضرورىترين ويژگىهاى اميرالحاج بود. برخى از آنان در اين زمينه كتاب مىنوشتند؛ براى نمونه، خليل بن شاهين ظاهرى(متوفاى 872 ه.ق) دو جلد كتاب با عنوان «كشف الممالك فى بيان الطرق و المسالك» نوشت. 3 نخجوانى نيز براى نصب سراجالدين به امارت حج، شرح كاملى از شرايط و وظايف اميرالحاج را آورده كه آن را نقل مىكنيم:
واجب است شخصى را از امراى ديندار و امناى پرهيزگار كه به شجاعت و جلادت و شهامت و صراحت، مخصوص و موصوف باشد، به امارت قافله حج و نيابت محمل شريف يقين فرمودن و لشكرى مرتب مستعد بدو سپردن تا در خدمت و ملازمت محمل شريف متوجه شده و وفد عراقى و قافله شرقى را قايد و مقدم بوده، به دفع قطاع طريق و سراق و حراميان مشغول گردد و قافله و سابله را به سلامت بگذراند و چون زينالحاج والحرمين، پهلوان سراجالدين، از مشاهير شجاعان و معارف دليران روزگارست و بهكرات به سفر مبارك حرمينشريفين، زيد شرفاً و جلالاً، مشرَّف و مكرَّم شده و بدان سعادت، استسعاد يافته و با احوال مراحل و منازل و اعراب عشاير و قبايل كه در آن راه ساكنند، عارف گشته و مكامن دزدان و حراميان و مهارب قطاع و سراق معلوم كرده، راه امارت قوافل حجاج و نيابت محمل شريف، بدو تفويض رفت و پانصد مرد لشكرى تمام سلاح، بدو سپرده شد تا به وجهى كه از شمول شجاعت و شهامت از معهودست محمل و قوافل را از بغداد به حرمين شريفين رساند و به سلامت باز آرد و بدين سبب، اين حكم نفاذ يافت تا ازين تاريخ، باز امرا