76در آخرين روزهاى خلافت بنىاميه به قصد زيارت قبر امام حسين عليه السلام حركت كردم تا به غاضريه (نام ديگر كربلا) رسيدم، غسل نمودم و به طرف مرقد به راه افتادم تا اينكه به در حائر (حرم) رسيدم، مردى زيبا و سفيدروى بيرون آمد و به من گفت: برگرد كه به درستى تو نمىرسى، پس به سمت نهر فرات برگشتم... پس داخل شدم و كسى را نزد قبر نديدم... . 1
اينها همه گواهى روشن بر اين حقيقت است كه بناى مرقد امام عليه السلام درى به سمت شرق و درى ديگر رو به مرقد حضرت عباس عليه السلام ، يعنى غرب و داراى قبه و سقيفهاى بوده است. همچنين دانسته مىشود كه اين بنا با اين مقياس اندك تا پايان عصر بنىاميه و آغاز عصر بنىعباس، يعنى سال 132 .ق 2 باقى بوده است.
در آغاز عصر عباسى، هنگام خلافت «سفاح»، كنار مرقد امامحسين عليه السلام بناى سرپوشيده ديگرى، بر قبور شهيدان كربلا ساخته شد. در عصر «منصور دوانيقى»، سال 146 .ق، سقيفهاى كه بر روى قبر بنا شده بود تخريب گشت و در دوران «مهدى عباسى» به سال 158 .ق، بناى سرپوشيده قبلى از نو ساخته شد و مادر مهدى براى خادمان قبر سيدالشهداء عليه السلام حقوق ماهانهاى مقرر كرد. 3 اين بناى ساده در دوران «هارونالرشيد» تخريب شد. به فرمان او قبه و بناى ياد شده خراب و درخت سدرى كه در آن مكان قرار داشت از ريشه قطع و هرگونه اثرى از آن خطه محو شد. 4