75آسمانى (مائده، 16)؛ هر آنچه با عمل صالح مرتبط است مانند مساجد، ايام الله و رسولان الهى (نساء، 64)؛ 1 ملائك مقرب (مؤمن، 7؛ شورى، 5). 2
درباره اينگونه شفاعتهاى تشريعى يادآور مىشود اولاً: از نظر عرف معمولاً به تأثير چنين عواملى شفاعت اطلاق نمىشود؛ ثانياً اين گروه از شفيعان با آنكه هم از نظر كميت و تنوع و هم از حيث ميزان تأثير و اطمينان به آن با قسم دوم شفاعت تشريعى قابل قياس نيستند وليكن بهطور معمول مورد غفلت قرار مىگيرند و لذا لازم است درباره كليه اين موارد روشنگرىهايى صورت گيرد.
2-2. قسم ديگر شفاعت تشريعى در روز قيامت واقع مىشود. از آنجايى كه گروههاى مختلف اسلامى درباره همين معناى شفاعت اختلاف نظر دارند. ضرورى است در مورد حقيقت آن، ابعاد و شرايط و حدود آن تحقيقات گستردهاى انجام پذيرد.
دو تصوير مختلف از شفاعت اخروى
درباره شفاعت در اذهان مردم دو تصوير كاملاً متفاوت وجود دارد. در حالى
كه يكى از آنها كاملاً نادرست و ظالمانه است، تصوير ديگر درست بوده و با عدالت كمترين ناسازگارى ندارد. هنگامى كه فردى بر خلاف خواست و اراده قانونگذار و بر خلاف مسير قانون كارى مىكند و مستوجب عقاب و محروميت از حقوق مىگردد، اگر براى فرار از مجازات و محروميت خود بتواند با توسل به دوستانش و از راه رابطه از چنگ قانون فرار كند و براى هميشه از مجازات