134نتيجه آنكه: زيارت خاتم انبياء (ص) به عنوان يك اصل مسلم، در روايات متواتر فريقين، مورد تأكيد و اهتمام فراوان است و بر اساس آن، فقهاى مذاهب اسلامى، همگى فتوا به استحباب مؤكد آن دادهاند و موضوع از اجماعيات قطعى و مورد وفاق مسلمانان است.
از اينجاست كه مىتوان به ابعاد سياسى و تفرقهافكنانۀ فتوا به حرمت زيارت النبى (ص) پى برد و بر اين حقيقت واقف شد كه زيارت پيامبر، از مهمترين محورهاى وحدت امت اسلامى است و مسلمانان مىتوانند در پرتو گرد آمدن در اطراف قبة الخضراى حضرت رسول (ص) و تمسك به توحيد و اعتصام به حبل الله و عمل به آموزههاى وحيانى آن امام رحمت، در مسير تعالى و كمال حركت كنند و بر دشمنان بدخواه و قسمخوردۀ مستكبر خويش، همچون صهيونيزم بينالملل غالب آيند. روايات متواتر و اجماع مسلمين نشان مىدهد: كسانى كه فتوا به حرمت سفر كردن و شدّ رحال به قصد زيارت رسول الله (ص) را دادهاند، نفاقافكنانى هستند كه خواسته يا ناخواسته آلت دست مستكبران كافر و مشرك قرار گرفته و با اين فتوا يكى از محورهاى اساسى وحدت اسلامى را نشان گرفتهاند و با اين كار در مسير اهداف دشمنان اسلام گام برمىدارند.
4. زيارت پيامبر اعظم (ص) واجب كفايى است
چنانكه گذشت، زيارت قبر پيامبر، به اجماع مذاهب و بر اساس روايات متواتر، از عبادات مستحب و مؤكد بوده و اين عبادت، گذشته از بُعد فردى و ثواب و فضيلتى كه در آن نهفته است، همچون بسيارى از عبادات ديگر؛ مانند نماز جمعه، نماز دو عيد فطر و قربان و مناسك حج،