275بدون مخالفت كسى، موضوعى ثابت و جايز است؛ چنانكه خداوند مىفرمايد: أُولٰئِكَ الَّذِينَ يَدْعُونَ يَبْتَغُونَ إِلىٰ رَبِّهِمُ الْوَسِيلَةَ . حرف الف و لام در كلمه «وسيله»، افاده عموم مىكند و بيانگر نامحدود بودن وسيله است.
دليل دوم: «دارمى»، از «ابوالجوزاء أوسبن عبدالله» نقل مىكند كه گفت:
مردم مدينه دچار خشكسالى شديدى شدند و به عايشه شكوه كردند. او گفت: «به قبر پيامبر(ص) بنگريد و از روى قبر دريچهاى به سوى آسمان باز كنيد تا ميان قبر و آسمان، سقفى نباشد». آنان نيز چنين كردند. سپس بارانى آمد كه همه گياهان روييدند و شتران فربه شدند؛ بهگونهاى كه از فربهى، بدنهايشان شكافت و آن سال «عامالفتق» 1نام گرفت.
اين روايت نيز دليل ديگرى بر جواز و صحت توسل به پيامبر(ص) پس از وفات ايشان است؛ زيرا عايشه از مردم مدينه مىخواهد اين دريچه را روى قبر ايجاد كنند تا خداوند نيز آنان را با باران سيراب كند. صحابه رسولخدا(ص) نيز ميان مردم بوده، كار آنان را تأييد كردند. آيا مىتوانيم عايشه و اصحاب رسول خدا كه گفته عايشه را تأييد كردند، مشرك بدانيم؟!