1161. وَ اسْتَعِينُوا بِالصَّبْرِ وَ الصَّلاٰةِ . ¹

خداوند متعال در اين آيه، توسل به اعمال و نيز توسل به معانى را آورده است؛ زيرا صبر نماد توسل به صفات و معانى، و نماز نماد توسل به اعمال و افراد است؛ چون توسل فقط به يكى از اين دو حالت صورت مى‌گيرد؛ خواه به آنها معتقد يا متصف باشى.

خداوند در اين آيه، توسل به معانى را مقدم بر توسل به افراد و اعمال آورده است؛ زيرا افراد اصل و ريشه صفات‌اند. بنابراين، بايد اصل در مرحله بعد بيايد و صفت، مقدم شمرده شود.

2. وَ كٰانُوا مِنْ قَبْلُ يَسْتَفْتِحُونَ عَلَى الَّذِينَ كَفَرُوا فَلَمّٰا جٰاءَهُمْ مٰا عَرَفُوا كَفَرُوا بِهِ فَلَعْنَةُ اللّٰهِ عَلَى الْكٰافِرِينَ . ²

مفسران مى‌گويند يهوديان هنگام دشوارى يا يورش دشمن مى‌گفتند: «خدايا! به‌واسطه پيامبرى كه در آخرالزمان مبعوث مى‌شود و ويژگى‌هايش در تورات است، ما را يارى ده و پيروز گردان». آنان با اين دعا پيروز مى‌شدند.

ابن‌اسحاق مى‌گويد: «عاصم‌بن عمربن قتاده، به نقل از برخى مردان قبيله‌اش برايم نقل كرد كه مى‌گفتند:

هيچ‌يك از مردم عرب همچون ما، به شأن و منزلت رسول‌خدا(ص) واقف نيست. يهوديان با ما مى‌زيستند. آنان اهل كتاب بودند و ما