202الغاى استقلال پندارى و اعتراف به نياز كامل و همهجانبه خويش است. 1
حج، عبادتى است كه در همه اديان الهى به نوعى بوده است و قربانى را نيز عاملى براى تقرب به خدا در خود جاى داده است؛ چنانكه امام رضا(ع) با تكيه بر آثار قربانى، يعنى بهرهمندى از ربوبيت و كسب تقرب نزد خداوند فرمود:
از هيچ امر كوچك و بزرگى در مسير تقرب، غفلت نكنيد و (بهمنظور بهرهمندى از ثمراتى كه در حج، رموز آن را آموختهايد) به استقبال حوادث و شرايط برويد و از تأخير در انجام دادن وظيفه كه عامل هلاكت امتهاى گذشته بوده است، بپرهيزيد و توفيق بازداشته شدن از گناه، تنها با خداست. 2
پيش از آزمون تاريخى ابراهيم(ع)، حضرت آدم (نخستين حجگزار) بود كه سنت قربانى را براى تقرب به خدا و قبول شدن توبهاش از جبرئيل آموخت. امام صادق(ع) در اينباره فرمود:
پس از آنكه جبرئيل، آدم را از مشعر به منا آورد، به او دستور داد در مسجد منا دو ركعت نماز بهجاى آورد. سپس به او امر نمود براى خداوند قربانى كند تا قربانىاش قبول و توبهاش پذيرفته شود و اين عمل (قربانى) در ميان فرزندانش سنت گردد. 3
برخى نكات درخور توجه در مناسبت عمل قربانى با تقرب به پروردگار را در اينجا برمىشماريم:
الف) در همه مواردى كه قرآن از قربانى كردن سخن مىگويد 4، آوردن نام خداوند