150سوزان قرار داده است تا انگيزههاى محيطى و تفريحى، سبب ميل به آن نشود و شخص بهمنظور خوشگذرانى، به مكه نيايد. (گرچه امكانات موجود، بخشى از اين حكمت بزرگ را كمرنگ و بىاثر نموده است.) اميرمؤمنان(ع) موقعيت دشوار جغرافيايى كعبه را چنين توصيف مىكند:
آيا مشاهده نمىكنيد كه همانا خداوند سبحان، پيشينيان از آدم(ع) تا آيندگان اين جهان را با سنگهايى در مكه آزمايش كرد كه نه زيان مىرسانند و نه نفعى دارند، نه مىبينند و نه مىشنوند. اين سنگها را خانه محترم خود قرار داد و آن را عامل پايدارى مردم گردانيد. سپس كعبه را در سنگلاخترين مكانها، بىگياهترين زمينها و كم فاصلهترين درهها، ميانكوههاى خشن، سنگريزههاى فراوان و چشمههاى كمآب و آبادىهاى از هم دور قرار دارد كه نه شتر، نه اسب و گاو و گوسفند، هيچ كدام در آن سرزمين آسايش ندارند. سپس آدم(ع) و فرزندانش را فرمان داد كه به سوى كعبه برگردند و آن را مركز اجتماع و سرمنزل مقصود و باراندازشان گردانند تا مردم با عشق قلبها، به سرعت از ميان فلات و دشتهاى دور و از درون شهرها، روستاها، درههاى عميق و جزاير از هم پراكنده درياها به مكه روى آورند، شانههاى خود را بجنبانند و گرداگرد كعبه، لا اله الا الله بر زبان جارى سازند و اطراف خانه طواف كنند و با موهاى آشفته و بدنهاى پر گردوغبار در حركت باشند. لباسهاى خود را كه نشانه شخصيت هر فرد است، درآورند و با اصلاح نكردن موهاى سر، قيافه خود را تغيير دهند. 1