126بگو: من مأمورم كه پروردگار اين شهر (مكه) را عبادت كنم. همان كسى كه اين شهر را حرمت بخشيد؛ درحالى‌كه همه چيز از آن اوست و من مأمورم كه از مسلمانان باشم.

اين آيه به دو علت بر فضيلت مكه دلالت مى‌كند ¹: يكى اينكه با صراحت از حرمتى كه خدا براى شهر مكه قرار داده، سخن مى‌گويد و ديگر اينكه «رب» به اين شهر اضافه شده است؛ درحالى‌كه خداوند، رب‌العالمين است. ²

درباره عظمت و شرافت مكه، احاديث فراوانى وجود دارد ³و در آنها مضامين گوناگونى وارد شده است؛ براى مثال در روايات آمده است: «مكه شهرى است كه خدا آن را عظيم داشته و از بين نقاط مختلف زمين، براى خود برگزيده است». ⁴ مكه شهر محبوب خداست و خداوند اجزاى آن را دوست دارد؛ ⁵ چراكه مكه، شهر پيامبران خدا ⁶ و شهر فرشتگان است. ⁷

امام صادق(ع) در پاسخ به اين پرسش كه كدام زمين نزد خدا بافضيلت‌تر است، فرمود: «آن، سرزمين مكه است كه خداوند آن را حرم خويش ساخت و خانه خود را