125شده بود و هفتاد هزار ملك، نگهبان خيمه بودند و اطراف آن طواف مىكردند. آنگاه كه از حوا فرزندى به دنيا آمد، آنها از خيمه خارج شدند. 1
البته براساس برخى روايات هنگامى كه آدم به زمين فرود آمد، از وسوسه شيطان بيمناك بود. از اينرو به خدا پناه برد. خداوند فرشتگانى را فرستاد تا از هر طرف مكه را احاطه كنند و به نگهبانى آدم بپردازند. از اينرو محل حضور فرشتگان، محدوده حرم و مكه شد. 2
مكه شهر معنوى و مقدسى است و ورود و توقف در آن همانند ساير شهرها و بدون آداب و احكام نيست. اين مسئله ضمن اينكه بر اهميت شهر مكه دلالت دارد، زائران را به اين نكته توجه مىدهد كه ادب بندگى را در محضر الهى رعايت كنند. 3
يكى از شيوههاى قرآن براى نشان دادن شكوه مسئلهاى، سوگند خوردن به آن است؛ براى مثال خداوند در دو آيه به شهر مكه قسم ياد كرده است:
در جايى مىفرمايد:
(وَ التِّينِ وَ الزَّيْتُونِ* وَ طُورِ سِينِينَ* وَ هٰذَا الْبَلَدِ الْأَمِينِ) (تين: 1-3)
سوگند به انجير و زيتون [يا: سوگند به سرزمين شام و بيتالمقدس] و سوگند بهطور سينا و سوگند به اين شهر امن (مكه).
همچنين خداوند در جاى ديگر مىفرمايد: (لاٰ أُقْسِمُ بِهٰذَا الْبَلَدِ * وَ أَنْتَ حِلٌّ بِهٰذَا الْبَلَدِ) ؛ «قسم به اين شهر مقدس (مكه)، شهرى كه تو در آن ساكنى». (بلد: 1 و 2)
يكى از آيات قرآن با صراحت از حرمت مكه چنين سخن گفته است:
(إِنَّمٰا أُمِرْتُ أَنْ أَعْبُدَ رَبَّ هٰذِهِ الْبَلْدَةِ الَّذِي حَرَّمَهٰا وَ لَهُ كُلُّ شَيْءٍ وَ أُمِرْتُ أَنْ أَكُونَ مِنَ الْمُسْلِمِينَ) (نمل: 91)