69نوع تكوينى آن باشد، اهل البيت عليهم السلام به ترك گناه مجبور خواهند بود. اما گفتنى است كه گناه نكردن اهل بيت، بر اثر شناخت ژرف آنان درباره گناهان صورت مىپذيرد؛ يعنى به رغم اينكه مىتوانند گناه كنند، مرتكب آن نمىشوند؛ همچون انسانى كه مىتواند برهنه به خيابان برود، اما چنين نمىكند. پس خداوند بر پايه اراده تكوينىاش مىخواهد كه اهل بيت عليهم السلام حتى مختارانه به گناه نيز فكر نكنند و اين از شناخت ژرف آنان به زشتى گناه سرچشمه مىگيرد.
به گفتۀ عكرمه با توجه به جاى گرفتن آيه تطهير در سياق آيات مربوط به زنان پيامبر(ص)، آيه كريمه درباره آنان است. 1
بارى، پنج پاسخ درباره اين شبهه مىتوان عرضه كرد:
يك- عكرمه از دشمنان حضرت على(ع) و در شمار خوارج بوده و بىگمان مىكوشيده است 2 فضائل على و اهل بيت عليهم السلام را به ديگران نسبت دهد و درباره خودشان منكر شود.
دو- اگر آيه درباره همسران پيامبر(ص) بوده باشد، ضمير مخاطب مىبايست به صورت مؤنث مىآمد (عنكنّ يا يطهركنّ)؛ چنانكه آيات ديگر درباره همسران حضرت، ضمير مؤنث به كار بردهاند.
سه- آوردن جملههاى معترضه مرتبط با جمله اصلى، از ويژگىهاى كلام بليغ است كه چند نمونه در قرآن دارد:
اول- إِنَّهُ مِنْ كَيْدِكُنَّ إِنَّ كَيْدَكُنَّ عَظِيمٌ* يُوسُفُ أَعْرِضْ عَنْ هٰذٰا وَ اسْتَغْفِرِي لِذَنْبِكِ ؛ (يوسف:28 و 29) جمله يُوسُفُ أَعْرِضْ عَنْ هٰذٰا ميان جملههاى عزيز مصر به همسرش، معترضه است.
دو- إِنَّ الْمُلُوكَ إِذٰا دَخَلُوا قَرْيَةً أَفْسَدُوهٰا وَ جَعَلُوا أَعِزَّةَ أَهْلِهٰا أَذِلَّةً وَ كَذٰلِكَ يَفْعَلُونَ* وَ إِنِّي مُرْسِلَةٌ إِلَيْهِمْ بِهَدِيَّةٍ فَنٰاظِرَةٌ بِمَ يَرْجِعُ الْمُرْسَلُونَ (نمل:34 و 35)؛ جمله ( وَ كَذٰلِكَ يَفْعَلُونَ )،