81يك سوره است)، هر تغيير و تبديلى، به محتوا، نظم و هماهنگى قرآن آسيب مىرساند و آن را تباه مىگرداند، اما اين آيه با تعبير (مِنْ بَيْنِ يَدَيْهِ وَ لاٰ مِنْ خَلْفِهِ) (از پيش رو و از پشت سر) بهطور كل در هر زمان و از هر جهت، چنين امرى را منتفى مىداند.
جمله آخر اين آيه، اين نكته را بيان مىكند كه قرآن، تحريف و تغيير نمىپذيرد؛ زيرا از سوى خداوند حكيم و ستوده نازل شده است. خداوندى بهرهمند از همه كمالها كه كارهايش هدفدار و بىنقص است. از اين رو تحريف قرآن، نقض غرض است و با حكمت خداوند ناسازگارى دارد.
مجموع تعابير اين دو آيه روشن مىكند كه صيانت قرآن از هر تغيير و تحريف، هم از درون - از نظر عزيز بودن و نفوذناپذيرى - و هم از برون - به دليل حفاظت خداوند - تضمين شده است. 1
وجه استدلال به اين آيه شريفه براى نفى اتهام متفاوت بودن قرآن شيعيان، نيز مانند استدلال به آيه قبل است. در ادامه نيز - چون بنابر اختصار است - تنها آيات را مىآوريم و از بيان وجه استدلال صرفنظر مىكنيم.
ج) آيه جمع و قرائت قرآن : لاٰ تُحَرِّكْ بِهِ لِسٰانَكَ لِتَعْجَلَ بِهِ إِنَّ عَلَيْنٰا جَمْعَهُ وَ قُرْآنَهُ فَإِذٰا قَرَأْنٰاهُ فَاتَّبِعْ قُرْآنَهُ ثُمَّ إِنَّ عَلَيْنٰا بَيٰانَهُ (قيامت: 16)؛ در اين آيه شريفه، خداوند جمع، حفظ و توضيح قرآن را برعهده مىگيرد و چيزى كه حفاظت از آن را خداى متعال برعهده بگيرد، براى هميشه محفوظ است. 2
د) آيه شكايت پيامبر (ص) از مهجور ماندن قرآن : وَ قٰالَ الرَّسُولُ يٰا رَبِّ إِنَّ قَوْمِي اتَّخَذُوا هٰذَا الْقُرْآنَ مَهْجُوراً ؛ «و پيغمبر [در روز رستاخيز] مىگويد: اى پروردگار من! قوم من اين قرآن را كنار نهادند» (فرقان: 30).