82شِكوِه از مهجور ماندن قرآن، وقتى معنا دارد كه اين كتاب هدايتگر از هر نوع تحريف و تبديلى مصون بماند و انسان تا روز قيامت با چنگ زدن به آن، نجات يابد. ¹

ه) آيات بيان كننده هدايت گرى قرآن براى متقين و همه انسان ها : ذٰلِكَ الْكِتٰابُ لاٰ رَيْبَ فِيهِ هُدىً لِلْمُتَّقِينَ «اين كتاب كه در آن هيچ نقطه ابهامى نيست، راهنماى كسانى است كه تقواى فطرى خود را دارند» (بقره: 5) و نيز شَهْرُ رَمَضٰانَ الَّذِي أُنْزِلَ فِيهِ الْقُرْآنُ هُدىً لِلنّٰاسِ وَ بَيِّنٰاتٍ مِنَ الْهُدىٰ وَ الْفُرْقٰانِ (بقره: 185).

اينكه قرآن تا روز قيامت، تقواپيشگان و ديگر انسان‌ها را هدايت مى‌كند، نشان‌دهنده آن است كه از تحريف، محفوظ است.

و) آيه اراده الهى بر اتمام نور خود :

يُرِيدُونَ أَنْ يُطْفِؤُا نُورَ اللّٰهِ بِأَفْوٰاهِهِمْ وَ يَأْبَى اللّٰهُ إِلاّٰ أَنْ يُتِمَّ نُورَهُ وَ لَوْ كَرِهَ الْكٰافِرُونَ (توبه: 32)

مى‌خواهند نور خدا را با دهن‌هاى خود خاموش كنند، و خدا نمى‌گذارد و دست برنمى‌دارد تا آنكه نور خود را به كمال و تماميت برساند، هر چند كافران كراهت داشته باشند.

تمام و كامل بودن نور الهى (قرآن)، با تحريف آن سازگارى ندارد.

ز) آيه نذير :

تَبٰارَكَ الَّذِي نَزَّلَ الْفُرْقٰانَ عَلىٰ عَبْدِهِ لِيَكُونَ لِلْعٰالَمِينَ نَذِيراً (فرقان: 1).

بزرگ و لايق بزرگى است، آن خدايى كه اين فرمان را به بنده خويش نازل كرد تا بيم‌رسان جهانيان باشد.

نذير بودن پيامبر اكرم (ص) به كمك قرآن كريم براى همه انسان‌ها، مشروط به تحريف نشدن قرآن است.